Deze eerste week van 2024 luisterde ik opnieuw naar een conversatie tussen David Whyte (dichter) en Thomas Huebl (mystic). Daarin vertelde David Whyte over een moment in zijn leven waarin hij oververmoeid was en raad vroeg aan een vriend. Het antwoord dat hij kreeg raakte een snaar in mij.
“The antidote to exhaustion is not rest. It is wholeheartedness.”
Wholeheartedness, wat is dat? Wat is dat voor mij die haar hart niet (goed) voelen kan? En dan val ik stil. Omdat ik het niet weet, niet weet met een gevoel erbij. Ik voel het dus niet. Misschien is dat al een deel van het antwoord. Als het het níet voelt is het niet wholehearted.
En als ik het niet voel en dus puur met de ratio kijk dan vertaal ik het. Wholehearted is met je hele hart:
Met je hele hart iets doen
Met je hele hart achter iets staan
Met je hele hart weten
Met je hele hart liefhebben
Met je hele hart
De vraag die door mijn hoofd schiet: Is mijn hart niet heel dan? Is mijn hart niet heel dan? En dat kan ik ook niet geloven. Ik geloof dat mijn hart heel is. Zelfs al zijn er krassen of blutsen.
Mijn hart is heel.
Ik heb dat al gevoeld. Ik kén wel momenten van wholeheartedness. Momenten of uren zelfs waar ik wist dat ik op het juiste pad was. Vóelde dat ik op het juiste pad was. Dat er energie stroomde.
Energie die me voorstuwde. Energie die wilde creëren.
Het is in de uitvoering dat ik stilval. Telkens opnieuw.
Omdat mijn hart bang is? Omdat ik bang ben mijn hart te volgen?
De blutsen en builen op het hart zijn de wondes die me tegenhouden om mijn hart te volgen, helemaal te volgen. Om te zijn wie ik ben en om te doen waartoe ik mij geroepen voel. Ook al weet ik niet precies waartoe ik mij geroepen voel.
Maar die momenten dát ik het voel, wholeheartedly, die wijzen mij de weg.
Mijn woord en mijn walking question voor 2024 is wholeheartedness.
Wholeheartedly groet ik jou.
P.S. De conversatie tussen David Whyte en Thomas Huebl geeft mij telkens opnieuw inspiratie. Je vindt het op Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=KJkNqtlTCgQ Enjoy.
0 reacties